[چینی آن، chuánqí] شکلی از نمایشنامه پررونق اپرایی سنتی چین که از نانکسی در اواخر قرن چهاردهم گرفته شده است. چوانچی تا قرن شانزدهم جایگزین زاژو بهعنوان قالب اصلی نمایشنامه درام چین محسوب میشد تا اینکه کونکو، سبک خاصی از چوانچی، شکل غالب درام چینی شد.30 تا50 تغییر صحنه؛ تغییر آزاد و مکرر قافیههای پایانی در تکخوانیها؛ بخشهای آوازخوانی که احتمالاً نسبت به زاژو ضعیفتر بوده و تعداد زیادی از هنرپیشگان آن را اجرا میکردند (نه فقط قهرمان زن یا مرد)؛ و طرحهایی که اغلب برگرفته از وقایع معروف شخصیتهای تاریخی یا زندگی معاصر بودند از مشخصههای شکل معمول چوانچی بودند.
