(ت. حدود 1365 ونیز [ایتالیا]- و. حدود 1431) شاعر و نویسندة فرانسوی همهفنحریف و پرکار که نوشتههای متنوع او حاوی اشعار زیادی در زمینة عشقهای درباری و چندین اثر است که در آن زنان را ستایش میکند. پدر ایتالیایی کریستین، منجم شارل پنجم بود و کودکی خود را در دربار فرانسه سپری کرد. در سن پانزده سالگی با اتیین دو کاستل، که منشی دربار شد، ازدواج کرد. او که پس از گذشت ده سال از ازدواجش بیوه شده بود، برای تأمین خود و سه فرزند خردسالش شروع به نوشتن کرد. اولین اشعارش ترانههایی از عشق ازدسترفته بود که به یاد همسرش نوشت. این اشعار موفق بودند و کریستین به نوشتن این ترانهها، ترانههای ترجیعبنددار، شعرهای کوتاه داستانی و شکوایهها ادامه داد و بدین طریق احساسات خود را با ظرافت و صمیمیت بیان میکرد، رویهمرفته او ده جلد کتاب شعر نوشت؛«نامهای به خدای عشقها» (L' Épistre au Dieu d' amours/ نوشته شده در 1399)، که در آن از زنان در مقابل طنز ژان دو مون در شعر «عاشقانه گل رز»(Roman de La Rose) دفاع کرد، از جمله این کتابها است. «کتاب شهر بانوان»(Le Livre de la cité des dames, 1405)، که راجع به زنانی است که به دلیری و پاکدامنی معروف بودند و کتاب متعاقب آن با عنوان «کتاب سه فضیلت»(Le Livre des trois vertus, 1405) که به طبقهبندی نقش زنان در جامعة قرون وسطا و مجموعهای از آموزشهای اخلاقی زنان در گسترههای اجتماعی مختلف میپردازد، از جمله آثار منثور کریستین هستند. داستان تمثیلگونۀ زندگی او با نام «ظهور جذاب کریستین» (L' Avision de Christine, 1405)پاسخی به منتقدینش بود. کریستین به درخواست نایبالسطلنه، فیلیپ دلیرمرد بورگاندی، زندگی پادشاه مرحوم را با عنوان «کتاب اعمال و اخلاقیات نیک پادشاه فرزانه، شارل پنجم» (Le Livre des fais et bonnes meurs du sage roy Charles V, 1404) نوشت که تصویر دست اولی از پادشاه و دربارش است. هشت اثر منثور دیگر او وسعت دانش چشمگیر او را نشان میدهند. آخرین اثر کریستین با نام «منظومة ژاندارک»(Le Ditié de Jehanne d' Arc, 1429)، غلیان مسرتبخش و پراحساسی است که از پیروزیهای اولیه ژاندارک الهام میگیرد؛ این تنها اثر فرانسویزبان از این نوع است که در زمان حیات ژاندارک نوشته شده است.
