نام اصلی او، کترین اوفِلَهرتی (ت. 8 فوریه 1851، سنت لوئیس، ایالت میسوری، امریکا- و. 22 آگوست 1904، سنت لوئیس) نویسنده و رنگرز محلی امریکایی که او را صدای فرهنگ نیواورلئان میدانند. در اواخر قرن بیستم آثار شوپن مجدداً مورد توجه قرار گرفت؛ زیرا دلمشغولیهای او در مورد آزادی زنان مقدمهای برای مضامین ادبی فمینیستی بعدی بود. شوپن پس از ازدواج (1870) با اسکار شوپن، در لوئیزیانا زندگی کرد؛ پس از مرگ همسرش، راجعبه مشاهدات خود از مردم کریول و کاجون در جنوب مطالبی نوشت. اولین رمان او، «گناهکار» (At Fault, 1890)، از اهمیت ادبی بالایی برخوردار نبود، اما او بعداً بهدلیل نوشتن داستانهای کوتاه هنرمندانه که بیش از صد مورد بود، معروف شد. دو داستان از این داستانها با عنوان «بچة طلبشده»(Désirée's Baby) و «طلاق مادام سلستن» (Madame Celestin's Divorce) همچنان در کتابهای گلچین داستانی آورده میشود. شوپن در 1899 رمان «بیداری» (The Awakening) را منتشر کرد که اثری واقعگرایانهای بود راجع به جنسیت و بیداری هنرمندانة یک مادر جوان که خانوادهاش را ترک کرده و سرانجام خودکشی میکند. بعدها این اثر، که در زمان خودش مورد نکوهش قرار گرفت، بهدلیل زیبایی نگارش و ظرافت طبع نوگرایش از سوی منتقدان تأیید شد. داستانهای او در مجموعة «قوم بایو» (Bayou Folk, 1984) و «شبی در آکادیا» (A Night in Acadia, 1897) گردآوری شدند.
