(ت. 14 می 1875، لیما، پرو- و. 13 دسامبر 1934، سانتیاگو، شیلی) شاعر پرویی که بهدلیل تلاش برای ترکیب و ادغام تاریخ و فرهنگ امریکای لاتین در شعر مشهور است. چوکانو قبل از رسیدن به بیستسالگی، بهدلیل اعتقادات سیاسیاش زندانی شد. این تجربه محملی شد تا مخالفانش را در اثر «خشم مقدس» (Iras santas, 1895) شدیداً مورد حمله قرار دهد. چوکانو به نیروهای شورشی مکزیک، پانچو بیا، پیوست و در تمام طول عمرش یک انقلابی فعال باقی ماند. مأموریتهای سیاسی و توطئههای او بیشتر در کشورهای امریکای مرکزی و جنوبی بود. هنگامی که در تبعید در سانتیاگوی شیلی زندگی میکرد، توسط دوستش، که اختلال ذهنی داشت، به قتل رسید. اگرچه چوکانو از سبکهای شعری مختلفی از جمله نوگرایی استفاده میکرد، شعرش اساساً حاکی از عشق به طبیعت و بیانگر عشق عمیق او نسبت به چشماندازها و فرهنگ امریکای لاتین بود. مهمترین آثار او «روح امریکایی» (Alma América, 1906)، «بگذار در آنجا نوری باشد» (Fiat lux, 1908)، و «اولین طلای هند» (Primicias de oro de las Indias, 1934) نام دارند.
