(ت. 28 آوریل 1764، قسطنطنیه [اکنون استانبول، ترکیه]- و. 10 ژانویه 1811، پاریس، فرانسه) شاعر، نمایشنامهنویس، سیاستمدار و طرفدار انقلاب فرانسه از همان روزهای نخستین شروع آن. ماری- ژوزف، که برادر آندره دو شنیۀ شاعر بود، در کالج ناوار تحصیل کرد و بعد به مدت دو سال به تیپ مونمورانسی پیوست. او، که عضوی از مجمع و شورای پانصد بود، ترانهها و سرودههای میهنپرستانهای همچون «سرود عزیمت» (Chantdudépart) «نیایشی برای آزادی» (Hymne à la liberté) سرود. تراژدیهای او، که براساس موضوعات تاریخی بود، بهمثابه محملهایی برای آرمانهای سیاسیاش کارکرد داشت. «شارل نهم» (Charles IX, 1789) و «آنری هشتم» (Henri VIII, 1791) از آن جملهاند. پس از آنکه مخالفتش را با سلطه وحشت در «کایوس گراسوس» (Caius Gracchus, 1792) و «فنلون» (Fénelon, 1793) ابراز کرد، تراژدیهایش ممیزی شدند. او در 1803 عضو فرهنگستان فرانسه شد.
