(ت.حدود 43/1342، لندن؟، انگلیس- و. 25 اکتبر 1400، لندن) شاعر برجستة انگلیسی قبل از ویلیام شکسپیر که «قصههای کنتربری» (TheCanterbury Tales) او یکی از بزرگترین آثار منظوم انگلیسی است. چاسر در خانوادهای متوسط به دنیا آمد. از تحصیلات او اطلاعات کمی داریم، اما آثارش آگاهی همهجانبة او را از کتب مهم عصرش و نیز عهد قدیم نشان میدهد. علاوه بر انگلیسی، مسلماً به فرانسوی مسلط بوده و با لاتین و ایتالیایی نیز آشنایی داشته است. چاسر در 1357 در خدمت کنتسِ آلستر و از 1359 در ارتش فرانسه همراه با ادوارد سوم بود. چاسر در محاصرة رنس اسیر و با دادن فدیه آزاد شد. در 1367، به یک سمت درباری منصوب شد و در بیشتر سالهای عمرش سمتهای دولتی و سیاسی داشت. اولین شعر مهم چاسر، «کتاب دوشس» (Book ofDuchesse, 1369/70)، مرثیهای در قالب مشاهداتی در عوالم رویا برای بلانچ، دوشس لنچستر و اولین همسر جانِ اهل گانت بود، که در اثر طاعون فوت کرده بود. در دهه بعد، چاسر برای مأموریتهای سیاسی به رفلاندرز، فرانسه و ایتالیا سفر کرد و سپس بهعنوان مدیر امور مالی گمرک منصوب شد. مهمترین اثر چاسر در دهه بعد، شعر روایی «خانة شهرت» (House of Fame) در قالب رویابینی بود. او در طول سالهای 1390-1380، آثار سطح بالایی از قبیل شعر عاشقانه رویابینی «مجلس مرغان» (The Parlement of Foules)؛ ترجمة منثور «تسلی فلسفی» (Consolation of Philosopny) اثر بوئتیوس؛ اولین اثر بزرگ و پختهاش، رمانس «ترویلوس وکریسید» (Troilus and Criseyde)؛ و آخرین شعر رویابینیاش «افسانة زنان نیک» (Legend of GoodWomen) نوشت. چاسر در طول دهة 1390 رابطة نزدیکی را با جان اهل گانت، پسر ارلِ دربی، که بعداً هنری چهارم پادشاه انگلستان شد، برقرار کرد. در همین دوره مشهورترین اثرش را، که ناتمام ماند، به نام قصههای کنتربری شروع کرد. در دسامبر 1399، یک خانه در باغ کلیسای وستمینستر اََبی، اجاره کرد. او یک سال بعد درگذشت و در همان کلیسا دفن شد. در آن زمان این کار، افتخار چشمگیری برای یک غیراشرافزاده بهشمار میرفت.
