نام خانوادگی اصلی او چتوپاتیئی (ت. 27/26 ژوئن 1838، نزدیک نایهاتی بنگال، هند- و. 8 آوریل 1894، کلکته) نویسندهای که او را بزرگترین رماننویس ادبیات بنگالی میدانند. چترجی از دانشگاه کلکته فارغالتحصیل شد و سالهای زیادی بهعنوان کارمند دولتی هند در مقام نماینده قاضی دادگاه بخش خدمت کرد. در 1858، یک جلد از اشعارش را با عنوان «لالیتا اُماناس» (Lalita OManas) منتشر کرد. او مدت کوتاهی به انگلیسی نوشت و رمانش به نام «زن راجموهان» (Rajmohan’s Wife)در 1864 بهطور مسلسل در Indian Field منتشر شد. اولین اثر در خور توجه بنگالی وی به نام «دختر رئیس قلعه» (Durgeśnandint, 1865) بود که با آن رمان بنگالی بهوجود آمد. چترچی آن را با «کپالکوندلا» (Kapālkundalā, 1866) و «مرنالینی» (rnālinī, 1869) ادامه داد. انتشار روزنامة تاریخساز چترجی، śan، در 1872 آغاز شد و تعدادی از رمانهای متأخرش بهصورت پاورقی در آن منتشر شد. در میان رمانهای بعدی او «درخت سمی» (Bisabrksa, 1873)؛ «دو حلقه» (gurīya, 1874)؛ «راجانی» (Rajani, 1877)؛ «وصیتنامه کریشنکاتا» (Krsnakānter 1878)، که نویسنده آن را بزرگترین رمان خودش میداند؛ «راجسیمها» (Rājsimha 1881)؛ «دیر خوشبختی» (Ānandamath, 1882) و «سیتارام» (Sitārām, 1887) وجود دارند. گرچه رمانهای چترجی به لحاظ ساختاری ناقص است، بااینحال صدای او برای معاصرینش پیامبرگونه بود و قهرمانان شجاع هندی وی میهنپرستی و افتخار نژاد را برمیانگیزند. سرود «سلام بر تو، مادر» (Bande Mātaram)، که از رمان دیر خوشبختی او اخذ شده بود، بعداً «سرود مذهبی» (mantro) و شعار هندوهای هند در تلاش برای استقلال شد.
