نام اصلی او ایزابلا آگنتا الیزابت وان تویل وان سروسکرکن، لقبها بل وان زویلن، بل دُ شاریئر، زِلید (ت. 20 اکتبر 1740، زویلن، نزدیک اوترخت، هلند- و. 27 دسامبر 1805، کولومبیر، سویس) رماننویس سوئیسی که بهطور خاص بهسبب رمانهای نیرومند و نامهوار فصیحش مورد توجه قرار گرفته است. شاریئر تحت تأثیر دنی دیدرو و ژان ژاک روسو، آرای انتقادی خود را در مورد برتری اشرافی، مسائل اخلاقی («سه زن» (Trois femmes, 1797))، عرف مذهبی و فقر («نامههایی که در برف پیدا شد» (Lettres trouvéessous la neige, 1794)) را بیان کرد. او مکاتبات وسیعش را ادامه داد و علاوه بر مقالات، چند نمایشنامه نوشت و چند قطعه موسیقی ساخت. امّا او بیشتر بهسبب رمانهایش مشهور است. مهمترین رمانهایش، «نامههایی از لوزان» (Lettres écrites de Lausanne, 1785) و «کالیسته، یا تکمله نامههایی از لوزان» (Caliste, ou suite de Lettres écrites de lausanne, 1787) نام دارند.
