شعری از الفرد لرد تنیسن، که در 1855 منتشر شد. این شعر در گرامیداشت قهرمانیِ گروهی از سربازان بریتانیایی در نبرد بلاکلاوه (1854) در کریمه سروده شده است. ششصد سرباز دستورات مبهمی را جهت حمله به منطقهای که بهشدت محافظت میشد اجرا کردند، هرچند که میدانستند شانس کمی برای زندهماندن دارند.
