(ت. 14 ژوئن 1907، لیله- سور- لا- سورگ فرانسه- و. 19 فوریه 1988، پاریس) شاعر فرانسوی که ابتدا کارش را با رویکردی سوررئالیستی آغاز کرد و بعد شعرهایی کوتاه با اشارههای تلویحی و اخلاقزده نوشت. شار در اواخر دهة 1920 در پاریس زندگی میکرد؛ آنجا با نویسندگان سوررئال دوست شد و شعرهایی دربارة پرووانس نوشت. اولین و مهمترین کتاب شعر او «چکش بیصاحب»(Le Marteau sans maître, 1934) بود. او در جنگ جهانی دوم یک واحد مقاومت را در کوههای آلپ فرانسه هدایت کرد. پس از جنگ تعدادی از بهترین اشعارش را در مجموعههای «آنها که تنها میمانند» (Seuls demeurent, 1945)و «برگهای ایپون»(Feuillets d' Hypnos, 1946) منتشر کرد. «برگهای ایپون»، خاطرات شعری او از سالهای جنگ، خشماش را از سبعیت جنگ منعکس میکند. مجموعههای بعدی او «آدم سحرخیز»(Les Matinaux, 1950)، «جستوجوی پایه و رأس»(Recherche de la base et du sommet, 1955)، و«حضور همگانی»(Commune présence, 1964)هستند. «مجموعه آثار» (Oeuvres complétes)او در 1983 منتشر شد.