(ت. 2 مارس 1862، نیویورک، ایالات متحده- و. 4 نوامبر 1933، پوکیپسی) شاعر، نمایشنامهنویس و منتقد امریکایی که به اخلاقِ سریع پولدار شدن رایج در سالهای بعد از جنگ داخلی، معروف به «عصر طلاکاری»، شدیداً معترض بود. چپمن در مدرسه حقوق دانشگاه هاروارد تحصیل و چندین سال، در حرفه وکالت کار کرد. در همین زمان سردبیر و ناشر نشریه ادواری The Political Nursery(1897-1901) شد. او در دو کتابش با عنوانهای «علتها و پیامدها» (Causes and Consequences) و «تبلیغ سیاسی عملی» بر عقیده خود مبنی بر این معنا تأکید کرد که فرد باید در مسائلی که موجب مشکلاتی برای ملت میشود، موضعی اخلاقی اتخاذ کند. نمایشنامهاش با عنوان «خیانت و مرگ بندیکت آرنولد» (The Treason and Death of Benedict Arnold) در 1910 منتشر شد. در 1912 در مراسم نخستین سال کشتن خودسرانه و بدون محاکمه یک سیاهپوست در کوتسویل پنسیلوانیا، به ایراد سخنرانیای آکنده از آتش خشم پرداخت که به نطقی کلاسیک تبدیل شد و در کتاب مجموعه مقالاتش با عنوان «خاطرات و نشانگذارها» (Memories and Milestones, 1915) تجدید چاپ شد. کارهای دیگرش شامل کتابهایی چون زندگینامه ویلیام لوید گریسن (1913)، مجموعه «ترانهها و شعرها» (Songs and Poems, 1919) و چند کتاب نقد مثل«امرسون و دیگر مقالات» (Emerson, and Other Essays, 1898)، «نبوغ یونانیها و دیگر مقالات» (Greek Genius and Other Essays, 1915) و «نگاه کوتاهی به شکسپیر» (A Glance Toward Shakespeare, 1922) میشود.
