نام اصلی او لوئی- شارل- آدلائید شامیسو دو بونکور (ت. 30 ژانویه 1781، شاتو دو بونکور، شامپانی، فرانسه- و. 21 آگوست 1838، برلین، پروسیا [اکنون در آلمان]) یکی از استثناییترین شاعران مکتب رمانتیک برلین که عمدتاً بهسبب قصه پریانِ فاوستگونهاش «داستان پتر اشلمیل» (Peter Schlemihls wundersame Geschichte, 1814) شناخته میشود. خانواده شامیسو، هنگامیکه وی نه ساله بود، با پنهان شدن در برلین از وحشتهای انقلاب فرانسه دوری جستند. او اولین آثارش را در نشریه Berliner Musenalmanach منتشر کرد که خود عضو شورای سردبیری آن بود. در 1804، جامعه پیروان مکتب رمانتیک به نام «نوردستِرنبوند» (Nordsternbund) بنا نهاد. او در 1814 حکایت عجیبوغریب پتر اشلمیل را منتشر کرد. این اثر، که تمثیلی از سرنوشت سیاسی خود او بهعنوان مردی بدون تابعیت است، داستان مردی را بیان میکند که سایهاش را به شیطان میفروشد. اشعار اولیه شامیسو- برای مثال مجموعه شعر «عشق و زندگی زن» (Frauen-Liebe und Leben)، که روبرت شومان برای آنها آهنگ ساخت- عواطف بیپیرایه را با سادگی خیالانگیز به تصویر میکشد. ترانهها و شعرهای روایی او مثل «پاداش» (Vergeltung) و «سالاس ئی گومس» (SalasyGomez) گاهی به موضوعاتی عجیب و غمانگیز گرایش پیدا میکند. بسیاری از آثار بعدی و واقعگراتر او براساس آثار غنایی- سیاسی شاعر فرانسوی، پیئر- ژان دو برانژه، که شامیسو آثارش را در 1838 ترجمه کرد، پایهریزی شده است. بسیاری از منتقدان، شامیسو را طلایهدار شاعران سیاسی دهة 1840 میدانند.
