شعری سرودة آلیور وندل هومز، که اولینبار در شمارۀ فوریة 1858، در ستون «میز صبحانه» (Breakfast- Table) در Atlantic Monthlyچاپ شد. این شعر، که در پنج قطعة هفت بیتی سروده شده، بعدها در مجموعه اشعار هومز چاپ شد. این شعر همچنانکه از نامش پیداست، از استعارة محوری عنوان شعر «نوتیلوس» استفاده میکند؛ موجودی دریایی که پوستة لایهلایة خود را بهصورت هزارتویی میسازد که دائماً در حال بسط و تکثیر است.