(ت. 15 می1730، پادوئا، جمهوری ونیز [ایتالیا]- و. 4 نوامبر 1808، سلوازانو، نزدیک پادوئا) شاعر، مقالهنویس، مترجم و نقاد ادبی ایتالیایی، که با مقالهها و ترجمههایش از اشعار منقول از اوسیان، شاعر حماسی زبان گالیک، به توسعة مکتب رمانتیسیسم در ایتالیا کمک کرد. چزاروتی، که در پادوئا تحصیلکرده بود، بعدها در دانشگاه پادوئا مشغول تدریس شد. ترجمة منظوم او از نسخة انگلیسی جیمز مکفرسون از اشعار اوسیان (Poesie di Ossian, 1763 -72) باعث احیای شعر طبیعتگرا شد. دو مقالة مهم او نیز بعدها مایة ترغیب نویسندگان رمانتیک شد: «مقالهای پیرامون فلسفة ذوق» (Saggio sulla filosofia del gusto, 1785) و «مقالهای پیرامون فلسفة زبانها» (Saggio sulla filosofia delle lingue, 1785) که مقالة دوم بر آزادی ادبیات از الزامات دانشگاهی تأکید داشت. چزاروتی، بهعنوان یکی از سفرای ایتالیایی که ناپلئون اول را در 1797 در کامپو فَُرمیو ملاقات کرد، او را در شعری حماسی به نام «عنایت الهی» (Pronea, 1807) ستایش کرد. او همچنین یک جنگ منظوم، نسخهای منثور از «ایلیاد» و ترجمههایی از آثار آیسخولوس، دموستنس، و ولتر و «مرثیهای نوشته شده در حیاط یک کلیسای روستایی» (An Elegy Written in a Country Church Yard) اثر تامس گری را به نگارش درآورد.
