دانشنامه جامع علوم انسانی

دانشنامه جامع علوم انسانی

سروانتس، میگوئل د

نویسنده
چکیده
نام خانوادگی کامل او سروانتس سائابدرا (ت. احتمالاً 29 سپتامبر 1547، آلکالا د انارس، اسپانیا- و. 23 آوریل 1616، مادرید) رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و شاعر اسپانیایی، خالق دن کیشوت (Don Quixote/ بخش اول، 1605؛ بخش دوم، 1615) و مهم‌ترین چهرة ادبی اسپانیا).
سروانتس، بعد از تحصیل در مادرید، در 1569 به ایتالیا رفت و در 1570 در لشکر پیاده نظام اسپانیا مستقر در ناپل خدمت سربازی خود را انجام داد. او در جنگ دریایی سرنوشت‌سازی علیه ترک‌ها در لپانتو (1571) شرکت کرد که طی این جنگ، زخمی و دست چپ‌اش برای همیشه معلول شد. بعد از خدمت سربازی، در راه بازگشت به اسپانیا به دست ترک‌ها اسیر شد و در الجزیره همراه برادرش رودریگو به‌عنوان برده فروخته شدند. او پنج سال بعد در ازای پول آزاد شد و به اسپانیا بازگشت.
مابقی زندگی سروانتس در تضادی شدید به این دهة ماجراجویی است. او به‌طور مداوم دچار مشکلات مالی بود و روابط عشقی آشفته‌اش او را به درگیری‌های متعدد با قانون کشاند. از رابطه‌اش با ایسابل د سائابدرا، که زنی متأهل بود، تنها فرزندش به دنیا آمد که در خانه پدر آن زن بزرگ شد. سروانتس در 1584 با کاتالینا د سالاسار ئی پالاسیوس، که هجده سال از خودش کوچک‌تر بود، ازدواج کرد.
سروانتس در 1585 اولین کتابش «گالاته» (galatea) را، که رمانسی شبانی بود، نوشت. او مدعی شد که از 1582- 1587 تعداد 20 یا 30 نمایش نوشته که دو تا از این کتاب‌ها یعنی «ترافیک شهر الجزیره» (El trato de Argel) و «نومانسیا» (La Numancia) باقی مانده است. بعد از ناکامی در نمایش‌نامه‌نویسی، چند پست حکومتی گرفت که هم مشکل و هم ناخوشایند بودند. عدم نظم در دخل‌وخرجش، باعث شد مدت کوتاهی به زندان بیفتد. او در شعرسرایی به موفقیت‌هایی دست یافت و نوشتن داستان‌های کوتاه را شروع کرد.
اولین قسمت دن کیشوت (1605) به موفقیتی سریع رسید. به‌سرعت در اسپانیا و خارج به چاپ‌های مکرر رسید. این اثر اگرچه او را ثروتمند نساخت، اما او را در پیشاپیش مردان اهل ادب قرار داد. در میان آثار بعدی او مجموعه‌ای از دوازده داستان کوتاه به نام «قصه‌های نمونه» (Novelas ejemplares, 1613) وجود دارد که سروانتس ادعا کرد که اولین نوشته‌ها، از این نوع به زبان کاستیلی است. قسمت دوم دن کیشوت در 1615 منتشر شد. سروانتس با مجموعه‌ای از کمدی، به نام «هشت کمدی و هشت میان‌پرده نو» (Ocho comedias y ocho entremeses nuevos, 1615) دوباره به نمایش‌نامه‌نویسی برگشت. او با انتشار آخرین اثرش، رمانسی به نام «کارهای پرسیلس و سیگیسموندا: داستانی شمالی» (Los trabaios de Persiles y Sigismunda, historia setentrional, 1617) به موفقیت دست یافت.