[یونانی آن Kéntauros] یکی از نژادهای اساطیر یونان باستان، ساکنِ کوهستانهای تسالی و آرکادیا، که انسانهایی با بدن اسب و ماهیتی نیمهحیوان بودند. قنطورسها بهطور سنتی فرزند ایکسیون، شاه همسایة مجاور لاپیتها بودند. آنها بهخاطر نبردشان (centauromachy) با لاپیتها، که از تلاش آنها جهت ربودن داماد پیریتوس، پسر و جانشین ایکسیون، ناشی میشد بسیار مشهورند. بعد از شکست در نبرد، آنها از کوه پلیون بیرون رانده شدند. آنها در دوران متأخر یونان اغلب در حال طراحی ارابة شراب الهۀ دیونیسوس نشان داده میشدند و گاهی بهخاطر رفتارهای ناشی از مستی و عاشقپیشگی توسط اروس، خدای عشق، اسیر شده و مرکب او بودند. شخصیت کلی آنها وحشی، بیقانون و مهمانستیز بود، زیرا بردة امیال حیوانی خود بودند. استثنای مهم در میان آنها قنطورس کایران بود که بسیاری از قهرمانان یونانی را تعلیم داد و بهخاطر خرد و دانش پزشکیاش مشهور بود.
