تراژدی منظوم در پنج پرده، اثر پرسی بیش شلی، که در 1819 در لندن منتشر شد و اولینبار در 1886 انجمن شلی آن را به نمایش درآورد. این تراژدی، که بر مبنای تراژدیها شکسپیری نگارش یافته است، بهخاطر شخصیتهای پخته و قوی، زبان خاطرهانگیز و ابهامهای اخلاقیاش مورد توجه قرار گرفته است. اساس این تراژدی یکی از وقایع رُم در دورة نوزایی میباشد. این داستان روی کُنت فرانچسکو چنچی، که به فساد مشهور است، متمرکز میشود. او مهمانیای ترتیب میدهد که در آن، برای ترساندن مهمانانش، با خوشحالی، مرگ دو تن از پسرانش را اعلام میکند. قربانی دیگر قساوت او دخترش بیئتریس است، که مورد تجاوز وی قرار گرفته است. بیئتریس روی کمک اورسینو، کشیش و اشرافزادة رومی که زمانی امیدوار به ازدواج با او بود، حساب میکند. اورسینو، با رضایت خانوادة چنچی، طرح قتل کُنت را پیریزی میکند. هنگامیکه دیگر توطئهگران دستگیر میشوند، اورسینو فرار میکند و دیگران محاکمه و اعدام میشوند.
