نام خانوادگی کامل او ثلا ترولاک (ت. 11 می 1916، ایریا فلاویا، اسپانیا) نویسنده اسپانیایی که در 1989 برنده جایزه ادبی نوبل شد. مشخصه آثار ادبی وی تجربی بودن و نوآوری در قالب و محتوی است. برخی منتقدان پایهگذاریِ سبک رواییِ تِرِمندیسمو (tremendismo) را، که گرایشی برای مؤکد ساختن خشونت و صور خیالِ گروتسک بود، به او نسبت میدهند. ثِلا قبل و بعد از جنگ داخلی اسپانیا (39-1936)، که در طی آن در ارتش فرانکو خدمت میکرد، در دانشگاه مادرید درس خواند. اولین رمانش، «خانواده پاسکوئال دوئارته» (La familia de Pascula Duarte, 1942)، اعتبار او را در اروپا تثبیت کرد. این رمان، که قالبی سنتی داشت، تحسین عامه و منتقدان را به همراه داشت. دومین رمانش، «کندو» (La colmena 1951)، با وقایعنگاری پراکنده و تعداد زیاد شخصیتها، داستانی ابتکاری و زیرکانه از مادریدِ پس از جنگ است. یکی دیگر از رمانهای پیشگام معروف او، «سان کامیلو 1936» (San Camilo, 1936, 1969)، جریان سیال ذهن مداومی را نشان میدهد. «مازورکا برای دو قوم منسوخ» (Mazurca para dos muertos, 1983)و «مسیح در برابر آریزونا» (Cristo versus Arizona, 1988)رمانهای بعدی او هستند. توانایی مشاهدة دقیق و مهارت در توصیف شورانگیز نیز در سفرنامههایش آشکار است. «سفر به آلکاریا» (Viajge a la Alcarria, 1948)، «از مینیو به بیداسوئا» (Del Miño al Bidasoa, 1952) و «یهودیان، عربهای مغربی و مسیحیان» (Judios, moros y cristianos, 1956) معروفترین سفرنامههای او هستند. در «سفر جدید به آلکاریا» (Nuevo Viaje a laAlcarria, 1986) سیر اولین سفرنامهاش را دوباره دنبال میکند. در میان روایتهای کوتاه بسیارش «ابرهای گذرا» (Esas nubes que pasan, 1945) و چهار اثر گنجانده شده در مجموعة «آسیای بادی و دیگر داستانهای کوتاه» (El molino de viento, y otras novelas cortas, 1956) قرار دارند. ثلا مقاله، شعر و خاطره نیز نوشت و در سالهای بعد بهکرات در تلویزیون حضور یافت. او در 1955 در مایورکا اقامت کرد و نشریۀ مروری مورد احترامPapeles de son armadans(79-1956) را بنیاد گذاشت و کتابهایی را در چاپهای زیبا منتشر کرد. در 1968 انتشار اثر چند جلدیاش به نام «فرهنگلغات مخفی» (Diccionario secreto/ مجلد آن در 1972 منتشر شد) را، که گردآوری کلمات و عبارات «غیرقابل چاپ» اما شناخته شده بود، شروع کرد. وی در 1957 عضو فرهنگستان اسپانیا شد.
