(ت. 1569، والنسیا، اسپانیا- و. 28 جولای 1631، مادرید) مهمترین فرد و نماینده گروهی از نمایشنامهنویسان اسپانیایی که در والنسیا شکوفا شدند. وی اساساً بهسبب اثرش «جوانی سید» (Las mocedades del Cid, 1618)، که پیئر کورنی، نمایشنامهنویس فرانسوی، نمایشنامه مشهور «سید» (Le Cid, 1637) را براساس آن نوشته، در یادها مانده است. جوانی سید، که در دو بخش نوشته شده، از ترانه-اسطورههای سید الهام گرفته شده و این تراژدی را به شکل مؤثری انتقال میدهد. کاسترو، که ازدواج ناموفقی داشت، اولین نمایشنامهنویسی است که به جنبههای ناخوشایند ازدواج ازجمله در «ازدواجهای ناموفق در والنسیا» (Los mal casados de Valencia) میپردازد. او چندین نمایشنامه پلیسی نیز نوشت. او، که شیفته فرهنگ کاستیل بود، از ترانههای سنتی این منطقه بسیار استفاده میکرد و سه مورد از نمایشنامههایش براساس رمانهای میگل دِ سروانتس نوشته شدهاند. وی مجموعاً حدود پنجاه نمایشنامه نوشت.
