(ت. 6 دسامبر 1478، کاساتیکو، نزدیک مانتوئا [ایتالیا]- و. 2 فوریه 1529، تولدو، اسپانیا) دیپلمات و درباری ایتالیایی که «کتاب درباری»اش (Il libro del cortegiano) در زمان نوزایی او را سردمدار سبک اشرافگری ساخت. او، که در میلان تحصیل کرد، هنر شهسواری و شوالیهگری را در دربار لودوویکو اسفورتسا آموخت و سرانجام در 1507 به خدمت دوکِ اوربینو، گوئیدوبالدو دا مونتفلترو درآمد. او تا 1513 در دربار اوربینو در خدمت گوئیدوبالدو و جانشینانش فرانچسکو ماریا دلا رووِره باقی ماند. در اوربینو پیئترو بمبو، برناردو بیبیّنا، گیلیانو دو مدیچی، لونیکو آرتینو (برناردو آکولتی)، لودوویکو دی کانوسّا و اوتّاویانو و فدریکو فرگوسو را، که مخاطبان کتاب درباریاش شدند، ملاقات کرد. او بیشتر آثار کوچکش را نیز در آنجا نوشت. کتاب درباری (نوشته شده در 1513-1518 و منتشر شده در 1928)، در قالب گفتوگو، به درباری کامل و تمامعیار، بانوی اصیل و شریف، و روابطی میان درباری و پرنس میپردازد. این اثر، که یکی از کتابهای برجسته قرن است، بهسرعت خارج از ایتالیا طرفدار پیدا کرد و به چند زبان ترجمه شد. نسخه انگلیسی سر تامس هوبی با نام «درباری» (The Courtyer 1561) یکی از تأثیرگذارترین آثار نثر آن روز بهشمار میرفت.
