(ت.17 مارس 1917، رم، ایتالیا- و. 29 ژانویه 1987، مونته کارلو، موناکو) رماننویس نورئالیست ایتالیایی که مناظر و مردم عادیِ روستایی توسکانی را در نثری ساده توصیف میکرد. نبود ماجرا و حادثه در داستانهای او و تأکید روی جزئیات باعث شد بهعنوان طلایهدار رمانِ جدید یا ضدرمانِ فرانسوی مطرح شود. کاسّولا پس از تحصیل در دانشگاه رُم، در طول جنگ جهانی دوم در کنار نهضت مقاومت جنگید. این دوران زمینه بعضی از معروفترین آثار او را بهوجود آورد، از جمله مجموعه داستان کوتاهِ «برشِ اَلوار»(Il taglio delbosco, 1955) و رمان «فاوستو و آنا» (Fausto eAnna, 1952)، که هر دو شبهزندگینامه خودنگاشت هستند. کاسّولا در 1960 بهسبب «دختر بِبو» (La ragazza di Bube/ فیلم، 1964) جایزه استرگا را دریافت کرد. این رمانهای ساده با همدردی و دلسوزی، روایتگر زندگی افراد- مخصوصاً زنان است که سرد و ناخرسنداند،. دغدغههای بعدیِ کاسّولا درخصوص محیط زیست و جنگ هستهای در مقالات و در رمانِ «بهشت حیوانات» (Ilparadisodeglianimali, 1979) او منعکس شده است.
