(ت. 17 ژانویه 1858، سانتو دومینگو،آنتیوکیا، کلمبیا- و. 19 دسامبر 1940، مدیین) رماننویس و نویسندة داستان کوتاه کلمبیایی که بیشتر بهدلیل توصیف رئالیستیاش از بومیان آنتیوکیا در یادها مانده است. هنگامیکه جنگ داخلی مانع تحصیلِ او در رشته حقوق در دانشگاه آنتیوکیا شد، کارّاسکیا کار بلند ادبی خود را با انتشار «محصولات سرزمین بومیِ من» (Frutos de mi tierra, 1896) آغاز کرد؛ رمانی رئالیستی در نقد ریاکاریِ زندگی در شهری کوچک که یکباره مخاطبان وسیعی یافت. او ارتباط با مفاهیم بومی را در داستانهای کوتاه و رمانهایِ بعد خود همچون «پدر کاسافوس» (El Padre Casafūs, 1914) و «مارکیزِ یولومبو» (La Marquesa de Yolombō, 1928) ادامه داد. نابینایی در دوران بعدی زندگی، او را مجبور کرد که اثر سه جلدی «پیشینه طولانی» (Hace tiempos, 1935-36) را، که برخی منتقدان آن را بهترین اثر او میدانند، املا کند.
