(معنی لغوی: «چیدن روز») که توسط هوراس شاعر رومی برای بیان این عقیده که هر شخص زمانی که میتواند باید از زندگی لذت ببرد، بهکار رفت. این معنی در نوشتههای مختلف، بهخصوص در شعر انگلیسی قرون شانزدهم و هفدهم بهکار رفته است. دو مورد از معروفترین کاربردهای آن در دو شعر «به دوشیزگان: دم را غنیمت شمارید» (To the Virgins, to Make Much of Time) از رابرت هریک و «برای معشوقه شرمگین او» (To His Coy Mistress) از اندرو ماروِل است.