(ت. 15 دسامبر 1878، تولتس، آلمان- و. 12 سپتامبر 1956، ریتستایگ، آلمان غربی) شاعر و رماننویسی که در توسعه و رشد رمان خودزندگینامهای آلمانی نقش داشت. کاروسا پزشکی بود که بیشتر زندگیاش را در باواریا گذراند. او حرفه ادبی خود را با کتابی از اشعار تغزلی با نام «ستاره عرفانی» (Stella Mystica, 1902) شروع کرد. اولین رمانش به نام «پایان دکتر بورگر» (Doktor Bürgers Ende, 1913/ در 1930 با نام «سرنوشت دکتر بورگر» (Die Schicksale Doktor Bürgers) اصلاح و تجدید چاپ شد) زندگی دکتر جوانی را به تصویر میکشد که با گرفتاری و درد و رنج اطرافش به ناامیدی میرسد. «خاطرات فرد رومانیایی» (Rumänisches Tagebuch, 1924/ در 1934 با عنوان «خاطرات جنگ» (Tagebuch im Kriege) تجدید چاپ شد) براساس مشاهدات نویسنده بهعنوان پزشک، در طول جنگ جهانی اول است؛ و اولین اثر اوست که در خارج از آلمان با استقبال روبهرو شد. «یک کودکی» (Eine Kindheit, 1992)، «سالِ خیالات شیرین» (Das Jahr der schönen Täuschungen einer Jugend, 1941)، «دوران کودکی و جوانی» (Verwandlungen einer Jugend, 1928 )، و «دنیاهای گوناگون» (Ungleiche Welten, 1951) آثاری هستند که بیشتر جنبه زندگینامه خودنگاشت دارند. آخرین اثر وی، که ناتمام ماند، «روز دکتر جوان» (Der Tag des jungen Arztes, 1955) بود.
