(آلمانی آنLieder aus Beuern) نسخة خطی قرنِ سیزدهم که ترانهها (صحیحترکارمینا بورانا) و شش نمایشنامة مذهبی را دربر میگیرد. مضامین این نسخه خطی به گولیاردها، دانشمندان و محققانِ سیّاد اروپای غربی در طول قرون دهم تا سیزدهم نسبت داده میشود، که بهخاطر ترانهها و اشعارشان در ستایش شادی شناخته میشدند. این مجموعه، نسخة خطی بندیکتبویرن نیز نامیده میشود، زیرا (در 1803) در صومعة بنیدیکتین، در بندیکتبویرنِ (که بورانا از آن گرفته شده) باواریا پیدا شد. این ترانهها، که اساساً غزلهایی موزون به لاتین و مقدار کمی نیز به آلمانی است، در موضوع و سبک، مختلف هستند: در میان آنها ترانههای شرابخواری، ترانههای عاشقانه، اشعار مذهبی، غزلهای شبانی و هجوهایی وجود دارد. برخی از این شعرها را کارل اورف در کانتاتش با نام «کارمینا بورانا» (Carmina Barana, 1937) با موسیقی اجرا کرد. نمایشنامههای لاتین تنها شامل دو متن کامل باقیماندة مشهور از تعزیههای قرون وسطا میشود. این دو عبارتانداز: «نمایشنامهای در مورد اصلِ عشق» (Ludus breviter de Passion)، که درآمدی بر نمایشنامة تجدید حیات است، و متنی بلندتر، که احتمالاً از نمایشنامهای در مورد زندگیِ مریم مجدلیه و زنده کردن ایلعازر، شرح و بسط داده شده است. نیز نکGOLIARD.
