(ت. 20 فوریه 1794،پریلیسک، کاونتی تیرون، ایرلند- و. 30 ژانویه 1869، دابلین) نویسندة پرکاری که زندگیِ روستایی ایرلندی را به شیوة رئالیستی توصیف کرده است. کارلتون کوچکترین بچه از چهارده بچهای بود که در مزرعهای کوچک متولد شدند. او، که در آغاز معلم روستایی بود، مجموعه داستانی دو جلدی با نام «ویژگیهاو داستانهایی از رعایای ایرلندی»(Traits andStories of the Irish Peasantry, 1830) منتشر کرد. نوشتههایی که در پی این اثر منتشر شد از جمله «قصههای ایرلند» (Tales of Ireland, 1834) و «فاردوروگایِخسیس» (Fardorougha the Miser, 1839) با مسائل روستایی همچون مسئلة زمین (تقسیم اراضی کشاورزی)، مجامعِ مخفی وطنپرستی و کمبود سیبزمینیِ دهۀ 1840 در ارتباط است. داستانهای او گیراییِ زیادی داشت و به فرانسه، آلمانی و ایتالیایی ترجمه شدند.
