کائو شیوچین نیز نامیده میشود (ت. احتمالاً 1715،جیانگنینگ،چین- و. 12 فوریه 1763،پکن) مؤلفِ «Hong lou meng»(قسمتی از آن با عنوان رؤیای مجلس کمونیست ترجمه شد)، که عموماً بزرگترین رمان چینی محسوب میشود. اثری تقریباً زندگینامهای که به زبان بومی نوشته شده است و افول خانواده قدرتمند جیا و عشقِ بدفرجام میان بائویو و لین دایو را به شکل مبسوط توصیف میکند. کائو ژان، پسر ارشد کائو یین، یکی از برجستهترین و ثروتمندترین افراد زمان خود است. بااینحال در 1728 خانوادة او، که بهطور موروثی سرپرستی اداره قماش سلطنتی را در نانجینگ در دست داشت، اولین سری از شکستها را تجربه و به پکن نقل مکان کرد. تا 1742 معاصرانِ کائو (به دربار) گزارش دادند که وی در شرایط ناخوشایندی زندگی میکند و مشغول کاری است که چیزی غیر از «رؤیا» (Dream) نیست. مؤلف قبل از مرگش حداقل هشتاد فصل از رمان را تمام کرده بود. این اثر توسط گائو ای، که دربارة او اطلاعات کمی در دست است، کامل شد.
