نام مستعارِ وان جیابائو (ت. 24 سپتامبر1910، تیانجین، ایالات هابئی، چین) نمایشنامهنویس چینی که پیشگام «هُواجو» (نمایشنامه گفتاری) بود. این نوع نمایشنامه بیشتر ازآنکه تحت تأثیر نمایش سنتی چین (که آواز معمولی بود) باشد تحت تأثیر تئاتر غربی قرار داشت. چائو یو از دانشگاه نانکای در تیانجین و دانشگاه کوینگهوا در پکن فارغالتحصیل شد. در آنجا ادبیات معاصر چینی و نمایشنامه غربی را خواند. چائو یو در بائودینگ و تیانجین و در مؤسسه ملی هنرهای نمایشی در نانجینگ تدریس کرد. در 1934 اولین نمایشنامه او با نام «تندر» (Leiyu/ اقتباس برای فیلم [1938] و نمایشنامه رقص [1981]) منتشر شد. «طلوع آفتاب» (Richu, 1936 / اُپرا [1982] و 1938 و فیلم [1985 و 1938]) و «بیابان» (Yuanye, 1997/ تجدید چاپ همراه با تجدیدنظر 1982)، داستانی از عشق و کینه که آشکارا تحت تأثیر نمایشنامهنویس امریکایی یوجین اونیل بود، از آثار بعدی چائو یو بودند. چائو یو پس از آغاز جنگ علیه ژاپن، به همراه گروه نمایش به چونگکین و بعدها به جیانگآن رفت. در آنجا اثر میهنپرستانۀ «مسخ» (Tuibian, 1940) و «مرد پکن» (Beijingren, 1941/ تجدید چاپ همراه با تجدیدنظر 1947) را، که به نظر برخی شاهکار نمایشنامۀ نوین چینی است، نوشت. علاوه بر این او یک فیلمنامه و چند نمایشنامه تاریخی نیز نوشته است.
