در دانشگاه زوریخ سوئیس، فرانکفورت آلمان و وین تحصیل کرد. علاقهاش به مردم در دهه 1920 شکل گرفت پس از آنکه در فرانکفورت، شاهد شورش خیابانی مردم بر سر تورم قیمتها بود. طرح قصهای متشکل از هشت رمان دربارة حماقت انسانهای دوروبرش، به رمان «کتاب سوزان یا برج بابل» (Die Blendung, 1935) تقلیل یافت. کمی قبل از جنگ جهانی دوم، کانتی به انگلستان مهاجرت کرد و بیشتر وقتش را به تحقیق دربارة آسیبشناسی روانی قدرت اختصاص داد. «توده و قدرت» (Masse und Macht,1960) و نیز سه نمایشنامة «ازدواج» (Hochzeit, 1932)، «کمدی تکبر» (Komödie der Eitelkeit, 1950)، و «زندگیـ شرایط» (Die Befris-teten, 1964) محصول این دلبستگی اوست. این نمایشنامهها در 1964 با نام «قلمرو انسان» (Die Provinz des Menschen, 1973)، «قلب پنهان ساعت» (Das Geheimherz der Uhr: Aufzeichnugen 1973-1985, 1987)، که هر دو منتخب یادداشتهایش هستند؛ «گوش شاهد: پنجاه شخصیت» (Der Ohrenzeuge: Fünfzig Charaktere, 1974)؛ و سه جلد زندگینامه خودنگاشت از دیگر آثار اوست.
