رمانی تجربی از جین تومر، که در 1923 چاپ و در 1967 چاپِ مجدد شد؛ این اثر که در مورد سرگذشت سیاهپوستان در ایالات متحده است. این رمان سمبلیک و شاعرانه، شامل اشکال متنوع ادبی از جمله اشعار و داستانهای کوتاه است و عناصری از فرهنگ بومی سیاهان جنوب و فرهنگ پیشگام معاصر سفیدپوستان به آن ضمیمه شده است. برخی نقادان ادبی عنوان این رمان را با شخصیت عهدِ عتیقِ قابیل، پسرِ تبعیدی حضرت آدم، مرتبط دانستهاند. نِی به سه بخش تقسیم میشود: بخش اول روی گذشتة زندگی در مناطق جنوبی و مسائل جنسی متمرکز میشود. شخصیتها در این بخش قادر به رسیدن به موفقیت نیستند و دائماً بهواسطة آنچه سرنوشت برای آنها پیش میآورد ناامید میشوند. بخش دوم به مهاجرت مردم از اراضی کشاورزی جنوب به ناحیة شهرنشین شمال و نیز سرگردانی روحی کسانی میپردازد که ریشههای روستایی خود را به امید یافتن زندگی بهتر رها کردهاند. بخش آخر، «کبنیس»، اثری منثور است که در واقع نتیجهگیری از دو بخش قبلی داستان است. کبنیس معلم و نویسندهای سیاهپوست است که با محدودیت نژادی، با احساساتِ دوگانهاش در مورد میراث افریقایی و آسیبهای دوران بردگی در جنوب و نیز با مشکلاتش در تبدیل شدن به هنرمندی خلّاق دستوپنجه نرم میکند.
