(ت. 7 فوریه 1834، بوئنوس آیرس، آرژانتین- و. 6 نوامبر 1880، بوئنوس آیرس) شاعر و روزنامهنگار آرژانتینی که شعر «فاستو»ی (Fausto) او یکی از مهمترین آثار شعر گاچو است. کامپو از خانوادهای اشرافزاده بود و در دفاع از بوئنوس آیرس در برابر نیروهای ژنرال ژوستو ژوزه دو اورکیا جنگید. به روزنامهنگاری روی آورد و در دفاع از آرمانهای لیبرال با طنزی گزنده مطلب مینوشت. در 1855 سرودن اشعار عاشقانه را آغاز کرد. دو سال بعد شعری گاچو به نام «دَهها» (Decimas) را، که به سبک ایلاریو آسکاسوبی بود، منتشر کرد که از نام فرعی آنیستوی خروس برای آن استفاده کرد. مهمترین اثر کامپو، که 1278 مصراع داشت، «فاست: تأثیرات گاچوی آناستاسیو ملقب به مرغ بر اجرای این اپرا؛ فاوست» (Fausto: Impresiones del gaucho Anastasio el Pollo en la representación de ésta ópera, 1866) نام داشت. کامپو ترغیب شد داستان فاستِ چارلز گونو را به زبان صیقلنخورده گاچو، که آن را آناستاسیوی مرغ نامید، دوباره به نظم بکشد و به شیوة تازهای بیان کند. هجو، تفسیر شخصیتهای اپرا، توصیفات زندگی گاچو و توصیف طبیعت، عناصر شعر کامپو را تشکیل میدهند. حاصل آن خلق طنز روستایی بیظرافتی است که هزینه آن از سوی مخاطبان فرهیختة شهری اپرا پرداخت میشود.
