(ت. 82 ق.م- و. حدود 47 ق.م) شاعر و خطیب رومی که، در قامت یک شاعر، در سبک و انتخاب موضوعات شعری از دوستش کاتولوس پیروی میکرد. کلووس پسر لیسینیوس ماسرِ وقایعنگار بود. او در کسوتِ یک خطیب، رهبر گروهی از شاعران بود که با مکتب متکلف شرقی مخالفت میکردند و سبک سادة سخنوران آتنی را بهمثابة الگوی خود برمیگزیدند. از خطبههای او 21 مورد شایان ذکرند که مشهورترین آنها، مواردی است که بر ضد کرسی پابلیوس واتینیوس ایراد شد. تنها بیست قطعة ناقص از اشعار او باقی مانده است.
