رمانی از هنری رات، که در 1934 منتشر شد. این رمان روایتگر شخصیت و احساسات پسری جوان، فرزند مهاجران یهودی ییدیشزبان در محله یهودینشین در نیویورک است. رات تکنیکهای جریان سیال ذهن را برای روایت رشد روانی پسر و نیز جهت کندوکاو احساسات او در خصوص خانوادهاش و دنیای بزرگتر اطراف بهکار میبرد. کتاب بهطرزی قدرتمندانه، ترسها و نگرانیهای تجربی بچه در روابط اضطرابآور با پدرش را زنده میکند و بهطرز واقعنمایانهای محیط نکبتبار شهری را، که خانواده در آن زندگی میکند، توصیف میکند. این رمان در اواخر دهة 1950 و اوایل دهة 1960 دوباره کشف شد و بهعنوان رمان کارگری مهم دهة 1930 و اثری کلاسیک از ادبیات یهودی- امریکایی مجدداً مورد توجه قرار گرفت.
