، مجموعة شعری اثر گیّوم آپولینر، که در 1918 در فرانسه چاپ شد. اشعار این مجموعه تجارب سربازی آپولینر در طول جنگ جهانی اول و نیز پیوند او با دنیای هنری پاریس را منعکس میکند. این مجموعه بهطور خاص بهدلیل قالب منظومی که در آن کلمات بهگونهای در شعر بهکار میروند که بتوانند الگویی را ایجاد کنند که مضمون و موضوع شعر را نشان دهد، مورد توجه قرار گرفت.
