(ت. 22 سپتامبر 1903، تُرانتو، آنتریو، کانادا- و. 25 آگوست 1990، تُرانتو) نویسندة رمان و داستان کوتاه کانادایی. کلاگان به دانشگاه ترانتو (لیسانس در 1925) و دانشکده حقوق آزگود هال (لیسانس حقوق در 1928) رفت. وی هرگز در رشته حقوق کار نکرد، اما در 1928 نویسندة تماموقت شد و برای داستانهای کوتاهش در مجموعه «یک بومی آرگوسی» (A Native Argosy, 1929) تحسین منتقدان را برانگیخت. مجموعه داستانهای بعدی او شامل «داستانهای مورلی کلاگان» (Morely Callaghan’s Storiess, 1959) و «بانوی آزاد و مرد فاسق» (No Man's Meat and the Enchanted Pimp, 1978) است. «فراری مرموز» (Strange Fugitive, 1928)، اولین رمان از بیش از ده رمان وی، نابودی یک وصلة ناجور اجتماعی را توصیف میکند؛ تیپی که در داستان کلاگان تکرار میشود. دومین عنصر مشخص در آثار بعدی وی تأکید بر عشق مسیحیان بهمثابه پاسخی به بیعدالتی اجتماعی است؛ این عنصر در «محبوب من اینگونه» (Such Is My Beloved, 1934)، «آنها زمین را به ارث خواهند برد» (They Shall Inherit the Earth, 1935)، «محبوبهها و کمشدهها» (The Loved and the Lost, 1951)، «عشقی در رُم» (A Passion in Rome, 1961) دیده میشود. وی در 1940 آثار کمی منتشر کرد، به نمایشنامهنویسی گرایش پیدا کرد و با کمپانی تلویزیونی کانادا کار کرد. «آن تابستان در پاریس» (That Summer in Paris, 1963)، که روایتگر خاطرة روزهای کلاگان در پاریس در 1929 و دوستیاش با اف. اسکات فیتسجرالد و ارنست همینگوی است، و «یک میدان قشنگ و دنج» (A Fine and Private Place, 1975)، که داستان نویسندهای است که میخواهد در کشور خودش شهرت هنری داشته باشد، چشمگیرترین آثار در میان آثار متأخر کلاگان هستند.
