نمایشنامه چهار پردهای اثر جورج برنارد شاو، که در 1898 نوشته، در 1901 منتشر و اولینبار در 1906 اجرا شد. سزار و کلئوپاترا، که اولین نمایشنامه مهم شاو محسوب میشود، از آنجا شروع میشود که سپاهیان سزار برای تصرف سرزمین باستانی مصر وارد آنجا میشوند که آن سرزمین را به روم ملحق کنند. سزار کلئوپاترای جوان را، که از اسکندریه فرار کرده بود، شبهنگام درحالیکه بین چنگالهای مجسمه ابوالهول مخفی شده میبیند. او کلئوپاترا را به قصر برمیگرداند، خود را معرفی میکند و وی را مجبور میسازد که رفتار کودکانهاش را ترک کرده و در کسوت ملکه بهعنوان حاکم مشترک مصر (به همراه برادرش، پتولمی دیونیسوس) خدمت کند. سزار و کلئوپاترا موفقیت فوقالعادة سزار و کلئوپاترا بیشتر بهسبب استعداد شاو در خلق شخصیتها بود.
