نام کامل او گایوس ژولیوس سزار (ت. 12/13 جولای 100؟ ق.م، رُم [ایتالیا]- و. 15 مارس 44 ق.م، رُم) ژنرال و سیاستمدار معروف رومی، فاتح گول (50 -58 ق.م)، فاتح جنگ داخلی 45-49 ق.م روم، و دیکتاتور (44-46 ق.م)، که در حال انجام یک دوره اصلاحات سیاسی و اجتماعی بود که گروهی از اشراف در مجلس سنا در ایدس مارس او را کشتند. سزار، که از آغاز اشرافزاده بود، تعدادی از مشاغل مهم سیاسی را بهطور روزافزون تجربه کرد. او به همراه پومپی و کراسوس در سال 60 اولین گروه سه نفره را تشکیل داد و در 59 به کنسولی برگزیده شد. سزار بین 58 و 50 در سلسله عملیاتی، گول را فتح کرد. در 49، بعد از آنکه از طرف سنا به او دستور داده شد که سپاهش را آماده کند، او با روبیکون مخالفت کرد، که اعلام آغاز جنگ داخلی روم بود. او در چندین جبهه دست به نبرد زد، در 49 به کلئوپاترای مصر کمک کرد و عنوان دیکتاتور را بهدست آورد. گروهی از سناتورهای توطئهگر به رهبری گایوس کاسیوس لونگینوس و مارکوس جونیوس بروتوس، او را به قتل رساندند. «تفاسیر جنگ گول» (Commentarii de bello Gallico, 52-51 BC)، در مورد جنگ گُلها، و «تفاسیر جنگ داخلی» (Commentarii de bello civili, 45-51 BC)، در مورد جنگ داخلی از مکتوبات سزار هستند. اما او احتمالاً بیشتر بهعنوان منبع الهام تعدادی از آثار مشهور ادبیات غرب، از جمله «مرگ سزار» (La Morte de César) اثر ژاک گرون، «ژولیوس سزار» (Julius Caesar) اثر ویلیام شکسپیر، «مرگ سزار» (La Morte de César) اثر ولتر و «سزار و کلئوپاترای» (Caesar and Cleopatra) اثر جورج برنارد شاو شناخته میشود.
