(ت. 8 اکتبر 1741، کادیس، اسپانیا- و. 27 فوریه 1782، خیورالتار) نویسندة اسپانیایی که بهسبب نگارش «ادبیات مراکشی» (Cartas marruecas, 1793)، که در آن یک مسافر مغربی در اسپانیا انتقادات زیرکانهای از زندگی اسپانیایی میکند، معروف شد. خوزه، که در مادرید درس خواند، بسیار سفر کرد و با اینکه از جنگ نفرت داشت، اما طی جنگ هفت ساله وارد ارتش شد. نثر هجوآمیز او یعنی «مردان با تدبیر بدون دانش» (Los eruditos a la violeta, 1772)، که در آن دانشمند دروغین را هدف قرار داد، مشهورترین اثر او بود. کادالسو گرچه متأثر از کلاسیکها است، همانطورکه در نمایش نوکلاسیکش با نام «سانچو گارسیا» (Sancho Garcia, 1771) و شعر آناکرئونیاش در «سرگرمیهای جوانی من» (Ocios de mi juventud, 1773) دیده میشود، اما او را بهدلیل «شبهای غمگین»اش (Noches lúgubres, 1789-90)، که زندگینامه خودنگاشت منثوری ملهم از مرگ محبوبش، ماریا ایگناسیا ایوانیسِ بازیگر طلایهدار رمانتیسم اسپانیایی میدانند.
