(ت. 20 می 1900، هاوانا، کوبا- و. 19 سپتامبر 1991، میامی، فلوریدا، امریکا) قومشناس کوبایی و نویسنده داستانهای کوتاه که بهواسطة انتشار مجموعههای فرهنگ عامیانة افریقایی- کوبایی معروف است. زمانیکه وی کوچک بود، دایه سیاهپوست و خدمتکارانش برای او افسانههای عامیانة افریقایی را تعریف میکردند. در 1927 برای تحصیل در مدرسه لوور به پاریس رفت. آنجا «قصههای سیاهان کوبا» (Cuentos negro de Cuba) را نوشت که در 1936 ترجمه آن به فرانسه چاپ شد. این مجموعه، که عمدتاً شامل 22 قصه عامیانه به زبان یوروبایی است، بهمثابة اثری کلاسیک مورد توجه واقع شده است. کابررا بعد از بازگشت به کوبا در 1938، مجموعه 28 قصه عامیانه با عنوان «چرا؟» (Por Qué, 1948) را نوشت که از طریق بردگان پیشین و دیگران جمعآوری کرده بود. این قصهها مملو از حیوانات و اشیا، موجودات فوق طبیعی، جادویی و خدایان شرور و خوب یوروبا به شکل انسان است که بهطور مشخص در شرایط جغرافیایی و طبیعی و حال و هوای کوبا بهکار گرفته شدهاند. قصه چرا؟ و قصههای سیاهان کوبا با یکدیگر بهعنوان طلایهدار سبکی ادبی به نام رئالیسم جادویی مورد توجه واقع شده است. «بیشه» (El monte, 1954) مطالعه و بررسی مشهور او از سانتریا، یک دین افریقایی- کارائیبی است. «آناگو: فرهنگ واژگان لوکومی» (Anagó: Vocabulario lucumί, 1957) مطالعة زبانِ لوکومی و سازگاری آن با اسپانیایی کوبایی است. کابررا، طی انقلاب 1959 مجبور شد از کوبا فرار کند. بعد از آن او در اسپانیا و امریکا زندگی کرد.
