(ت. 6 ژانویه 1920، رسیفی، برزیل) شاعر و دیپلمات برجسته برزیلی که برجستهترین شاعر نسل خویش است. کبرو بهعنوان عضو خدمات خارج از کشور از 1945 در مقام کنسول در اسپانیا، انگلستان، فرانسه و سوئیس خدمت کرد. او کار ادبی خود را در 1942 با انتشار مجموعه اشعارش به نام «سنگِ خواب» (Pedra do sono) شروع کرد. با انتشار «مهندس» (O engenheiro) در 1945 به ارائه الگوی نسل 1945 برای شاعران و دیگر نویسندگان این دوره پرداخت که جدیّت فزایندهای را در سبک شعری برزیل ایجاد کرد. کبرو همچنین «سگ بدون پر» (O cão sem plumas, 1950)، «دو دریا» (Duas águas, 1955 / شامل مشهورترین تألیف منفرد شاعر یعنی «مورته اویدا سویرنا» (Morte e vida severina))، «چاقوی تمام تیغه» (Uma faca só lâmina, 1956)، «آموزش با سنگ» (A educação pela pedra, 1966)، «مدرسه چاقوها» (A escola das facas, 1980)، «راهب» (Auto do frade, 1983)، و «بیادب و گستاخ» (Agrestes, 1985) را منتشر کرد. «مجموعه آثار» (Obra completa) و «گزیده اشعار، 1937-1990» در 1944 منتشر شدند. نخستین اشعار او ویژگی سوررئالیستی و کوبیسمی دارند که بعدها آن را بهسبب ایجاد وضوح و روشنی در اشعار خود ترک کرد که ناشی از تصورات بیهوده و بیروح الهام گرفته از خشکسالی شمال شرقی برزیل بود. کبرو دی ملو نتو در 1968 برای عضویت در فرهنگستان ادبیات برزیل انتخاب شد.
