گروهی از خدایان کهن یونانی، احتمالاً از نسل فریژیهها یا شاید خِتانیکها (یعنی اهریمنهای برزخی) که در بیشتر نقاط آسیای صغیر و در جزایر نزدیک و در مقدونیه و یونان شمالی و مرکزی پرستش میشدند. خدایان کبیری حامیان حاصلخیزی و پشتیبانان ملاحان بودند. خدایان کبیری اغلب با خدایان بزرگ ساموتراکی یکسان دانسته میشوند و آنجا که اسرار (راز دینی آیین) توجه بسیاری را به خود جلب میکنند، این خدایان حفاظ عمومی در مقابل بدشانسی و بدبیاری تلقی میشدند. آیین رمزآلود طبقه ساموتراکی (پرستش خدایان اصلی) از نظر شهرت در مرتبه دوم پس از آیین رمزآلود اُلوسینیان است. در دوره بعد از مرگ اسکندر کبیر (322 ق.م) آیین آنها به بالاترین مرحله محبوبیت خود رسید.
