بخش و شهری بندری در کنارة اروندرود در شمالیترین نقطة سواحل ایران در خلیج فارس. بخش اروندکنار در قسمت جنوبی جزیرة آبادان و جنوبیترین بخشِ شهرستان آبادان و استان خوزستان واقع است. این بخش با ارتفاع متوسط یک متر از سطح دریا در َ33:˚48- َ30:˚48 طول و ˚30- َ58: ˚29 عرض شمالی قرار دارد. نام قبلی آن «قصبه» بود که ساده شدة کلمة قصیبه به معنی زمین بلند پوشیده از نیزار است. ازآنجاکه رود اروند در شمال، جنوب و مرکز این بخش جریان دارد، نام اروندکنار را بر آن گذاشتهاند. بخش اروندکنار از موقعیت نسبی جغرافیایی ویژهای برخوردار است چراکه سراسر مغرب آن به اروندرود، هممرزِ با عراق و سراسر جنوب آن به خلیج فارس محدود است. شمال و شرق آن نیز به بخش مرکزی شهرستان آبادان محدود میشود و قسمت اعظم جزیرة آبادان را تشکیل میدهد. این بخش با تجمیع 12 روستا از دهستان «معمره» ایجاد شده که خیابانی سراسری همة آنها را به بخش مرکزی متصل میکند (شناسنامه آبادیهای نوار مرزی استان خوزستان، 1382).
کتابی به زبان انگلیسی از هوبارد عضو هیئت تعیین مرزهای سیاسی ایران و عثمانی در سالهای 1916-1913م. با مطالبی دربارة مناطق کرانهای و پسکرانهای خلیج فارس.هوبارد از کارگزاران انگلیسی مستقر در هند و خاورمیانه بود که در سالهای آغازین قرن بیستم میلادی بههمراه هیئتی مأمور تعیین مرزهای سیاسی ایران و عثمانی از خلیج فارس تا کوههای آرارات شد. وی پس از اتمام مأموریت سهسالهاش به نگارش خاطراتش پرداخت.
خلیج فارس در دورة جنگ جهانی اول و نویسنده کتاب خاطراتی با عنوان در مرز و فراتر از آن؛ گزارش 30 سال خدمت.سرهنگ بازنشسته، سِر ویلیام فردریک اوکانر، نخست در دورة آموزشی پانچه در انگلستان شرکت کرد و سپس دورههای آموزش رزمی را گذراند و پس از دریافت مدارک مربوطه به هند اعزام و در فرمانداری انگلستان در هند مشغول به کار شد. در دورة لرد کرزن، وزیر خارجه وقت انگلستان، سرپرست هیئتهای اعزامی به مناطق داخلی هند و هندوچین بود و تجربیات بسیار کسب کرد. سپس در 1908-1904م. بهعنوان مأمور سیاسی انگلستان عازم سیبری شد. اوکانر در 1912-1909م. سرپرست کنسولگری انگلستان در سیستان و در 1915-1912م. همزمان با دورة نابسامانی ناشی از مبارزهطلبیهای آلمان در جنوب ایران، کنسول انگلستان در شیراز بود. در این دوره، اختلافات سیاسی و اقتصادی انگلستان با دیگر قدرتهای استعماری اروپایی ازجمله آلمان، روسیه و فرانسه به اوج خود رسیده بود. در بحبوحة جنگ جهانی اول، منازعات بینالمللی در بخشهایی مهم از خاورمیانه بهخصوص در خلیج فارس و جنوب ایران بهشدت افزایش یافت. در این زمان، دولت آلمان نفوذ سیاسی و اقتصادی خود را در مناطق جنوبی ایران افزایش میداد و انگلیسیها ناگزیر به مقابله با آن بودند. در چنین اوضاعی، اوکانر کنسول انگلستان در شیرازبود و وظیفه مقابله با تهدیدهای آلمانیها را بهعهده داشت. از این رو، همواره در مظان سوءظن و تهدید ملیّون ایرانی و آلمانها قرار داشت.