دورنمای اصلی همه سازمانهای تجاری و صنعتی دنیا، دستیابی به قابلیتهای ملی و بینالمللی است. در این راستا تولید ملی و بینالمللی از فرایند ترکیب و قرارگیری مبانی فلسفی، علم و آموزش، دانش و فناوری بهدست میآید، همچنین بررسی الگوی تولید رقابتی، نقش و کارکردهایآموزش علمی-کاربردیدرفرایند شناخت تولید ملی و بینالمللی اهمیت دارد.اهمیت تولید ملی و بینالمللیپیشرفت فناوری و تغییرات شتابان در دنیـای امـروز، سـازمانهـا را بـا چـالشهـای گوناگونی روبـهرو کـرده اسـت. توسعه فناوری و بهکارگیری ماشینآلات نیازمند نیروی انسانی متخصص و ماهر است. چون دانشگاه مکانی برای تربیت نیروی انسانی متخصص و ماهر است و اگر این نیروی انسانی متخصص بتواند، دانش و مهارت خود را در عرصه تولید و صنعت به کار ببرد، سبب پیشرفت خواهد شد. دورنمای اصلی همه سازمانهای تجاری و صنعتی دنیا، دستیابی به قابلیتهای ملی و بینالمللی است. برای رسیدن به این هدف، سازمانها باید توانـاییهـای خـود را بـه اسـتانداردهای موردقبول بازارهای جهانی برسانند. روند تاریخی توسعه اقتصادی و صنعتی و تولیدی کشورهای پیشرفته صنعتی نشان میدهد، که پویایی نظام آموزشی و پیوند عمیق میان علم و فناوری یکی از عوامل مهم شکوفایی اقتصادی و فرهنگی و بهخصوص صادرات آنها بوده است. در دهههای اخیر بینالمللی شدن تجارت و روی آوردن سازمانهای تولیدی به بازار جهانی اهمیت ویژهای یافته است. سازمانهای زیادی در این فضا فرصت مناسبی برای گسترش فعالیتهای بینالمللی برای کسب اهدافی چون رشد، سود، فروش محصولات و یا خدمات، ایجاد تنوع برای خطرپذیریهای تجاری، یافتهاند. سازمانها برای ورود به این بازار جهانی از روشهای گوناگونی بهره گرفتهاند، که یکی از آنها تولید در سطح ملی و بینالمللی است. برای تولید در سطوح ملی و بینالمللی، باید به اصولزیرتوجه شود:درک و فهم جهان زیسته خود،یعنی درکارزشهاوفرهنگهایجوامعگوناگون و راههاییکه همه افراد بهمنزلهشهروندانجهانی، میتواننددرشکلدهیبهتغییراتاقتصادجهانی،محیطزیستوجامعهایکهبخشیازآن هستند، اثرگذارباشند.دانش دربارهآنچهبهمنزلهاستانداردهاینظامآموزشی علمی-کاربردی است؛ برای تولید در سطوح ملی و بینالمللی،اندازهگیری، مقایسه و تطبیقبااستاندارد های بینالمللی (Wang et al., 2011).نظامآموزشی علمی-کاربردیضمن توجه به مبانی علمی، با در نظر داشتن مهارتهای حرفهای وکاربردی علوم در محیط واقعی کار منجربه کارایی و اثربخشی بیشتر سازمانهای تولیدی میشود.نظر به اینکه در قرن بیستویکم میلادی کشورها با برداشتن موانع تعرفهای و حمایتی، بازارهای خود را به روی یکدیگر میگشایند، رقابت در سطحی فراتر از مرزهای ملی دیده میشود (بحیرایی و همکاران، 1396). فعالیت اقتصادی در فضای رقابتی جهانی، متکی به پذیرش خروجی تولیدی سازمانها ازسوی مشتریان است و فقط سازمانهایی میتوانند، تولیداتی در سطح ملی و بینالمللیعرضه کنند، که نظامها و سازوکارهای تولید را تدارک دیده باشند. این سازمانها فعالیت و رقابت را در سطحی فراتر از مرزهای ملی و منطقهای جستوجو میکنند (فارسیجانی و قیومیقهرودی، 1393).